نظریه موعود ,نظریه هی جهانی ست.
نمیشود جهانی /انسانی نیندیشید, و یک منتظر اثر گذار و فعال بود.
انتظار ایستا و انفعالی ,ضد انتظار است.
انتظار فعال و فرصت افرین زیر ساخت و زیر بنای ریشه دار روزگار ظهور است.
اگر که «انتظار» نباشد محال است که «ظهور» اتفاق بیفتد!
«انتظار » همان زمینه سازی ظهور »است;
«انتظار» همان انگیزه و انگیزشی که اگر نباشد,هیچ اشتیاق نیاز خواهانه یی -هم-برای بروز و دریافت
«ظهور»نمی تواند به ظهور برسد!;
«انتظار» همان«جهان گرایی» است;
«انتظار» همان «زمان شناسی»است;
«انتظار»همان «مدیریت زمان» است;
«انتظار»همان«زیر بنای ظهور» است;
منتظر ماندن,به معنای معطل شدن نیست .
منتظر ماندن,و در عین حال کاری کردن و مانعی را از سر راه بر داشتن-همان «انتظار پویا»یی ست که
همه ی منتظران مثبت و راستین, می باید دارا شوند و ,به آن وضعیت برسند: انتظار,دسته و پنجه نرم ک
ردن با نومیدی و دلسردی است.
انتظار,نهر اسیدن و درجانزدن ,در رویارویی با پاسخ های منفی ست.
انتظار,تاب آوردن در برابر فشارها و تنگاهاست.
انتظار,قانع نشدن به آسایش خاطرهایی ست که-گاهی-به دست می آید.
انتظار,تولید پرسشهای خوب,به منظور دستیابی به پاسخ های خوب انسانی/الاهی ست.
تا ما به پرسشهای خوب و مورد نیاز نرسیم,هرگز نخواهیم توانست به پاسخ ها و راه حل های خوب و
جهانی,دسترسی پیدا کرد.
«انتظار»,یک سازماندهی جهانی ,برای وارد شدن و قدم بر داشتن در جاده ی جهانی «ظهور
مو عود»است.تا که (مساله)ما,هنوز بزرگ و جهانی نشده باشد_ به راه حل بزرگ و جهانی ,هم,
نمی توانیم دست یافت...
فرصت های رشد را,فهمکردن;به بازنگری و باز تعریف و بازنگری مفاهیم و الفبای انتظار,باز پرداختن;ودر
جادهپر پیچ و تاب ظهور,قدمی اگر چه کوچک -اما,قایمانه!-برداشتن;این,آن انتظار پویا و سازنده یی
است-که منتظران ما ,موظف اند در راه تحقق آن ,کاری بکنند!..
کلیپی میکس شده و بسیار زیبای , از بچه های کوثر که واقعا آدم رو یاد مسجد جمکران میندازه و دل پر میزنه سمت امام زمان علیهم السلام .
